Ksiega Psalmów 73:20

Polska Biblia Gdanska

Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 20:8 : 8 Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.
  • Ps 78:65 : 65 Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.
  • Ps 90:5 : 5 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.
  • Iz 29:7-8 : 7 Ale jako sen widzenia nocnego, tak będzie zgraja wszystkich narodów walczących przeciwko Aryjelowi, i wszystkich bojujących przeciwko niemu i twierdzom jego, i tych, którzy go uciskają. 8 Będzie, mówię, jako gdy się śni głodnemu, jakoby jadł; ale gdy się ocuci, alić czczy żywot jego; i jako gdy się śni pragnącemu, jakoby pił, a gdy się ocuci, alić zemdlony zostaje, a dusza jego pragnie; tak będzie zgraja wszystkich narodów walczących przeciwko górze Syońskiej.
  • Ps 7:6 : 6 Niechajże prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, a niechaj pochwyci, i podepcze na ziemi żywot mój, a sławę moję niech zagrzebie w proch. Sela.
  • Ps 39:6 : 6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    77%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Hi 20:7-9
    3 wersety
    74%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

  • 23Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

  • 15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

  • 15Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.

  • 13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

  • Ps 90:4-6
    3 wersety
    71%

    4Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • 14Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

  • 20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • 65Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

  • 26Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

  • 10Bo tak jako ciernie splecieni a opojeni są jako winem; przetoż jako ściernisko suche do szczętu pożarci będą.

  • 70%

    4Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

  • 35Rzeczesz:Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.

  • 8Będzie, mówię, jako gdy się śni głodnemu, jakoby jadł; ale gdy się ocuci, alić czczy żywot jego; i jako gdy się śni pragnącemu, jakoby pił, a gdy się ocuci, alić zemdlony zostaje, a dusza jego pragnie; tak będzie zgraja wszystkich narodów walczących przeciwko górze Syońskiej.

  • 14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

  • 5Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają.

  • 5Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa.

  • Hi 6:20-21
    2 wersety
    69%

    20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

    21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

  • 15Marnością są, a dziełem błędów; czasu nawiedzenia swego poginą.

  • 18Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

  • 13Powstańże, Panie! uprzedź twarz jego, potrąć go, wyrwij duszę moję od niezbożnego mieczem twoim.

  • 20Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

  • 17Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

  • 16Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

  • 68%

    7Izali nie powstaną z prędka, którzy cię kąsać będą, i nie ocucą się, którzy cię szarpać będą? i staniesz się im łupem.

  • 17Napełnij twarze ich pohańbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!

  • 3(Przetoż się staną jako obłok poranny, a jako rosa poranna przechodząca, i jako plewy od wichru porwane z bojewiska, i jako dym z komina.)

  • 11Aleć Pan jest ze mną, jako mocarz straszny; przetoż ci, którzy mię prześladują, upadną, a nie przemogą; bardzo będą pohańbieni, że sobie niemądrze poczęli, hańba ich wieczna nie będzie zapamiętana.

  • 61Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

  • 13Rozmyślałem sobie z poranku, że jako lew potrze wszystkie kości moje, dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 16Tak, abym podał ziemię ich na spustoszenie, na świstanie wieczne, aby każdy, ktoby szedł przez nią, zdumiał się, i kiwał głową swoją.

  • 21A choć się dostały do wnętrzności ich, przecię nie było znać, że się dostały do wnętrzności ich: bo na wejrzeniu były szpetne, jako i przedtem; i ocknąłem się.

  • 29Albowiem zawstydzeni będziecie dla gajów, którycheście pożądali; i pohańbieni dla ogrodów, któreście sobie obrali.

  • 13Bo rzekli: Posiądźmy dziedzicznie przybytki Boże.

  • 3Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?

  • 19Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

  • 1Pieśń stopni. Gdy zaś Pan nawrócił pojmanych z Syonu, byliśmy jako ci, którym się śni.

  • 27Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.