Ksiega Psalmów 102:7

Polska Biblia Gdanska

Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 77:4 : 4 Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
  • Ps 38:11 : 11 Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.
  • Pwt 28:66-67 : 66 I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego. 67 Rano rzeczesz: Któż mi da wieczór? a w wieczór rzeczesz: Któż mi da zaranie? dla trwogi serca twego, którą się zatrwożysz, i dla tego, na co oczyma twemi patrzeć musisz.
  • Hi 7:13-16 : 13 Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja: 14 Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną. 15 A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach. 16 Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.
  • Ps 22:2 : 2 Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.
  • Ps 130:6 : 6 Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.
  • Lm 3:28-30 : 28 Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono; 29 Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja; 30 Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
  • Mk 14:33-37 : 33 I wziąwszy z sobą Piotra, i Jakóba, i Jana, począł się lękać, i bardzo tęsknić; 34 I rzekł im: Bardzo jest smutna dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu, a czujcie. 35 A postąpiwszy trochę, padł na ziemię i modlił się, aby, jeźli można, odeszła od niego ta godzina; 36 I rzekł: Abba Ojcze! wszystko tobie jest możno, przenieś ode mnie ten kielich; wszakże nie co ja chcę, ale co Ty. 37 Tedy przyszedł, i znalazł je śpiące, i rzekł Piotrowi: Szymonie, śpisz? nie mogłeś czuć jednej godziny?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 102:3-6
    4 wersety
    84%

    3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

    6Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

  • Iz 38:13-14
    2 wersety
    77%

    13Rozmyślałem sobie z poranku, że jako lew potrze wszystkie kości moje, dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

    14Jako żóraw i jaskółka szczebiotałem, stękałem jako gołębica; oczy moje ku górze podniesione były, i rzekłem: Panie! gwałt cierpię, przedłuż mi żywota.

  • Ps 102:8-9
    2 wersety
    75%

    8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

  • 3Żąda i bardzo tęskni dusza moja do sieni Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego.

  • Ps 55:6-7
    2 wersety
    71%

    6Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

    7I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

  • Hi 7:11-12
    2 wersety
    71%

    11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

    12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

  • 52Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Ps 109:22-23
    2 wersety
    69%

    22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

    23Jako cień, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szarańczę.

  • 4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

  • 11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    69%

    6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

    7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 69%

    1Na straży swej stać będę, i stanę na baszcie, wyglądając, abym obaczył, co będzie Bóg mówił, cobym miał odpowiedzieć po karaniu mojem.

  • 9Izali ptakiem drapieżnym jest mi dziedzictwo moje? Izali ptastwo będzie w około przeciwko niemu? Idźcież, zbierzcie się wszystkie zwierzęta polne, zejdźci się do żeru.

  • Hi 30:28-29
    2 wersety
    69%

    28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

    29Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.

  • Ps 31:11-12
    2 wersety
    69%

    11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

    12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • 6Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.

  • 68%

    7Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.

  • 8Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.

  • 20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

  • Ps 22:13-14
    2 wersety
    68%

    13Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  • 10Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 8Tedy zawołał jako lew: Panie mój! jać stoję na straży ustawicznie we dnie; nawet na straży mojej staję na każdą noc.

  • 4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

  • 8Strzeż mię jako źrenicy oka; pod cieniem skrzydeł twoich ukryj mię.

  • 19Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

  • 22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 8Ale do ciebie, Panie, Panie! podnoszę oczy moje; w tobie ufam, nie odpychaj duszy mojej.

  • 15Oczy moje ustawicznie patrzą na Pana; albowiem on wywodzi z sieci nogi moje.

  • 6Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

  • 25Spojrzęli, a oto niemasz człowieka, i wszelkie ptastwo niebieskie odleciało.

  • 12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.