Ksiega Psalmów 119:121
Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
122Zastąp sam sługę twego ku dobremu, aby mię hardzi nie potłoczyli.
123Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
24Sądź mnie według sprawiedliwości twojej, Panie Boże mój! a niech się nie weselą nademną.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
115Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
116Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
84Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
18Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
1Sądź mię, o Boże! a ujmij się o sprawę moję; od narodu niemiłosiernego, i od człowieka zdradliwego i niezbożnego wyrwij mię;
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
20Ale, o Panie zastępów! który sprawiedliwie sądzisz, a doświadczasz nerek i serca, niech widzę pomstę twoję nad nimi; bom ci objawił sprawę moję.
8Ale do ciebie, Panie, Panie! podnoszę oczy moje; w tobie ufam, nie odpychaj duszy mojej.
9Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
154Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
4Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
12Niepodawajże mię na wolę nieprzyjaciół moich; albowiemci powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi, i ten, który tchnie okrucieństwem.
175Żyć będzie dusza moja, i będzie cię chwaliła, a sądy twoje będą mi na pomocy.
137Sprawiedliwyś ty, Panie! i prawdziwy w sądach twoich.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
16Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?
2Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.
21A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.
11Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.
75Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
8Tedy się do ciebie zbieży zgromadzenie narodów; dla nich tedy usiądź na wysokości.
6Pan czyni, co sprawiedliwego jest, i sądy wszystkim uciśnionym.
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
12Przetoż, o Panie zastępów! który doświadczasz sprawiedliwego, który wypatrujesz nerki i serce, niech widzę pomstę twoję nad nimi; tobiem zaiste odkrył sprawę moję.
4Wejrzyjże, wysłuchaj mię, Panie, Boże mój! oświeć oczy me, bym snać nie zasnął w śmierci;
6Pan jest zemną, nie będę się bał, żeby mi co uczynił człowiek.
15Ale ja w tobie mam nadzieję, Panie! Rzekłem: Tyś jest Bogiem moim.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
1Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
9Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyjaciółmi duszy mojej, którzy mię ogarnęli.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
21Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.
3Boże! dla imienia twego wybaw mię, a w mocy twojej podejmij się sprawy mojej.