Ksiega Psalmów 146:8
Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.
Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
15Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.
9Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.
7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
7Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuje, na szczerego patrzą oczy jego.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
7Aby otwierał oczy ślepych, a wywodził więźniów z ciemnicy, i z domu więzienia siedzących w ciemnościach.
6Pan czyni, co sprawiedliwego jest, i sądy wszystkim uciśnionym.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
5Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
17Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera.
6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.
7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.
8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
5Tedy się otworzą oczy ślepych, a uszy głuchych tworzone będą.
18I usłyszą dnia onego głusi słowa ksiąg, a z mroku i z ciemności oczy ślepych patrzać będą.
4Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
5Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
17Sprawiedliwy jest Pan we wszystkich drogach swoich, i miłosierny we wszystkich sprawach swoich.
13Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
4Szczerym w ciemnościach światłość wschodzi; łaskawy, miłosierny, i sprawiedliwy jest Bóg.
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
12Albowiem oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego ku prośbie ich; lecz oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy czynią złe rzeczy.
8Zakon Pański jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.
4Dobrze czyń, Panie! dobrym, i tym, którzy są uprzejmego serca.
7Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
42To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
43Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
3Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
7Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
11Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.
9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
18O głusi! słuchajcie; a wy ślepi! przejrzyjcie, abyście widzieli.
18Który czyni sąd sierocie, i wdowie, a miłuje przychodnia, dawając mu chleb i odzienie.
4Pan jest w kościele świętem swoim, stolica Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich.
18Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
8Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.
8Dobrotliwy i miłosierny jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.
12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
8Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.