Ksiega Psalmów 8:5

Polska Biblia Gdanska

Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hbr 2:7 : 7 Na małą chwilę mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad uczynkami rąk twoich,
  • Hbr 2:9 : 9 Ale tego, który na małą chwilę mniejszym stał się od Aniołów, Jezusa, widzimy przez ucierpienie śmierci chwałą i czcią ukoronowanego, aby z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował.
  • Rdz 1:26-27 : 26 Zatem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na wyobrażenie nasze, według podobieństwa naszego; a niech panuje nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad zwierzęty, i nad wszystką ziemią, i nad wszelkim płazem, płazającym się po ziemi. 27 Stworzył tedy Bóg człowieka na wyobrażenie swoje; na wyobrażenie Boże stworzył go; mężczyznę i niewiastę stworzył je.
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Hi 4:18-20 : 18 Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek; 19 Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól. 20 Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
  • Ps 21:3-5 : 3 Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela. 4 Albowiemeś go uprzedził błogosławieństwy hojnemi; włożyłeś na głowę jego koronę ze złota szczerego. 5 Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.
  • Ps 45:1-3 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna. 2 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza. 3 Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.
  • Ps 45:6 : 6 Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną.
  • Ps 103:4 : 4 Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
  • Ps 103:20 : 20 Błogosławcież Panu Aniołowie jego mocni w sile, którzy czynicie rozkazania jego, posłusznymi będąc głosowi słowa jego.
  • J 13:31-32 : 31 A gdy wyszedł, rzekł Jezus: Teraz jest uwielbiony Syn człowieczy, a Bóg uwielbiony jest w nim. 32 A ponieważ Bóg uwielbiony jest w nim, tedy go też Bóg uwielbi sam w sobie, i wnetże uwielbi go.
  • Ef 1:21 : 21 Wysoko nad wszystkie księstwa i zwierzchności, i mocy, i państwa, i nad wszelkie imię, które się mianuje, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym;
  • Flp 2:7-9 : 7 Ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom; 8 I postawą znaleziony jako człowiek, sam się poniżył, będąc posłusznym aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej. 9 Dlatego też Bóg nader go wywyższył i darował mu imię, które jest nad wszystkie imię; 10 Aby w imieniu Jezusowem wszelkie się kolano skłaniało, tych, którzy są na niebiesiech i tych, którzy są na ziemi, i tych, którzy są pod ziemią. 11 A wszelki język aby wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
  • Hbr 2:16 : 16 Bo zaiste nigdzie nie przyjął Aniołów, ale nasienie Abrahamowe przyjął.
  • 1 P 1:20-21 : 20 Przejrzanego przed założeniem świata, a objawionego czasów ostatecznych dla was, 21 Którzy przez niego wierzycie w Boga, który go wzbudził od umarłych i dał mu chwałę, aby wiara i nadzieja wasza była w Bogu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hbr 2:5-10
    6 wersety
    94%

    5Albowiem nie Aniołom poddał świat przyszły, o którym mówimy.

    6A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

    7Na małą chwilę mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad uczynkami rąk twoich,

    8Wszystkoś poddał pod nogi jego. A poddawszy mu wszystko, nic nie zostawił, co by mu poddanego nie było; lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby mu wszystko poddane było.

    9Ale tego, który na małą chwilę mniejszym stał się od Aniołów, Jezusa, widzimy przez ucierpienie śmierci chwałą i czcią ukoronowanego, aby z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował.

    10Albowiem należało na tego, dla którego jest wszystko i przez którego jest wszystko, aby wiele synów do chwały przywodząc wodza zbawienia ich przez ucierpienie doskonałym uczynił.

  • Ps 8:6-7
    2 wersety
    86%

    6Albowiem mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.

    7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.

  • Ps 8:1-4
    4 wersety
    82%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.

    2Panie, Panie nasz! jakoż zacne jest imię twoje po wszystkiej ziemi! któryś wyniósł chwałę twoję nad niebiosa.

    3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

  • Ps 21:3-6
    4 wersety
    76%

    3Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela.

    4Albowiemeś go uprzedził błogosławieństwy hojnemi; włożyłeś na głowę jego koronę ze złota szczerego.

    5Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.

    6Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;

  • Hbr 1:4-10
    7 wersety
    74%

    4Tem się zacniejszym stawszy nad Anioły, czem zacniejsze nad nie odziedziczył imię.

    5Albowiem któremuż kiedy z Aniołów rzekł: Tyś jest syn mój, jam cię dziś spłodził? I zasię: Ja mu będę ojcem, a on mnie będzie synem?

    6A zasię, gdy wprowadza pierworodnego na okrąg świata, mówi: A niech się mu kłaniają wszyscy Aniołowie Boży.

    7A zasię o Aniołach mówi: Który Anioły swoje czyni duchami, a sługi swoje płomieniem ognistym.

    8Ale do Syna mówi: Stolica twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego.

    9Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczestników twoich.

    10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.

  • 13A do któregoż kiedy z Aniołów rzekł: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich?

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Ps 82:6-7
    2 wersety
    72%

    6Jam rzekł: Bogowieście, a synami Najwyższego wy wszyscy jesteście.

    7A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.

  • 5Tak i Chrystus nie sam sobie tej czci przywłaszczył, aby się stał najwyższym kapłanem; ale ten, który mu rzekł: Syn mój jesteś ty, jam cię dziś spłodził.

  • 44I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

  • 10I uczyniłeś nas Bogu naszemu królami i kapłanami, i królować będziemy na ziemi.

  • 3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

  • 5Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

  • 5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

  • 11Godzieneś jest, Panie! wziąć chwałę i cześć, i moc; boś ty stworzył wszystkie rzeczy i za wolą twoją trwają, i stworzone są.

  • 8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;

  • 9Dlatego też Bóg nader go wywyższył i darował mu imię, które jest nad wszystkie imię;

  • 17Spalona jest ogniem, i wyrąbana; ginie od zapalczywości oblicza twego.

  • 26Zatem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na wyobrażenie nasze, według podobieństwa naszego; a niech panuje nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad zwierzęty, i nad wszystką ziemią, i nad wszelkim płazem, płazającym się po ziemi.

  • 10Albowiem napisano: Że Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli,

  • 4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.

  • 25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

  • 17W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.

  • 34Albowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej,

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • 10Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.

  • 11Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.

  • 27On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,

  • 18Cóż jeszcze więcej ma mówić Dawid przed tobą o uwielbieniu sługi twego? albowiem ty znasz sługę twego.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?