Ksiega Hioba 27:23
Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.
Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.
22Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać. 23 Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.
7Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.
16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.
17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.
18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.
6O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.
4Ten, co króluje w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga.
5Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży.
15Wszyscy, co przeciągają drogą załamywali nad tobą ręce, sykali i potrząsali głową nad córą Jeruszalaim, mówiąc: Czyż to jest owo miasto skończonej piękności, rozkosz całej ziemi?
13Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi.
39A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając swoimi głowami,
41Zburzyłeś wszystkie jego warownie, a jego twierdze przemieniłeś w zwaliska.
10Zaś on – on też drwi z królów, a książęta u niego są na śmiech; wyśmiewa się z każdej warowni, usypuje ziemięi ją zdobywa.
27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.
32Bowiem zostanie wydany poganom, wyśmiany, znieważony i opluty,
26Na publicznym miejscu chłoszcze ich jako niegodziwców,
16Aby swą ziemię uczynić grozą i wiecznym pośmiewiskiem; i by każdy, kto obok niej przechodzi, wzdrygnął się, i potrząsał głową.
30Będą zawodzić nad tobą wielkim głosem, gorzko narzekać, sypać proch na swoje głowy i tarzać się w popiele.
22twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.
44Tak samo urągali mu rozbójnicy, którzy z nim zostali ukrzyżowani.
29Upletli też wieniec z cierni i włożyli na jego głowę, a trzcinę w jego prawą rękę. Po czym upadli przed nim na kolana oraz wyśmiali go, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu Żydów;
30i plując na niego, wzięli trzcinę oraz bili go w jego głowę.
17Dlatego, że nie pamiętał czynów miłosierdzia i prześladował człowieka uciśnionego,biednego, utrapionego w sercu, by mu zgotować śmierć.
18Zwinie, zwinie cię w kłębek i jak piłkę rzuci na przestronną ziemię; tam umrzesz, tam także będą rydwany twojej sławy – ty, hańbo domu twojego Pana!
19Strącę cię z twojego stanowiska oraz złożę cię z twojego urzędu.
6Zesłali na mnie złe za dobre i nienawiść za moją miłość.
24Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
67Wtedy pluli na jego oblicze, bili go pięściami, a inni policzkowali,
3oraz mówili: Witaj królu Żydów. Dawali mu też policzki.
10Brzydzą się mną, usuwają ode mnie i przed moim obliczem nie powstrzymują plwociny.
37Bo przydaje występek do swego grzechu, chłoszcze pomiędzy nami i mnoży słowa przeciwko Bogu.
8Dlatego nad Judą i Jeruszalaim był gniew WIEKUISTEGO, więc wydał ich na rozproszenie, na spustoszenie oraz na pośmiewisko, jako sami to widzicie waszymi oczyma.
15Niech się zawstydzą i razem zarumienią ci, co czyhają na me życie, aby je porwać; niechaj pierzchną i okryją się hańbą ci, co pragną mojego nieszczęścia.
8Razem szepczą przeciwko mnie; knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści; biada mi.
8Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.
16Wessał jad jaszczurzy, więc uśmierca go żądło syczących gadów.
21Ale oni wołali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go.
23Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.
63A mężowie razem trzymali Jezusa i bijąc, naśmiewali się z niego.
22Gnębi się w pełni swego dostatku oraz spada na niego cała moc strapienia.
23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.
11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.
23Nie rzuci się na niego wróg oraz nie uciemięży go syn bezprawia.
23Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.
30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.
40Przyprowadzą na ciebie gromadę; będą rzucali na ciebie kamieniami oraz rozpłatają cię swoimi mieczami.
19Nie ma ulgi dla twojej klęski, bolesna jest twoja rana! Wszyscy, których dochodzi wieść o tobie – klaskają nad tobą w dłoń; bo na kogóż nie przychodziło twe ustawiczne okrucieństwo?
3Ale oni go złapali, pobili i odesłali z niczym.