Ksiega Hioba 30:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 6:5 : 5 Czy dziki osioł ryczy na zielonym pastwisku? Albo, czy byk porykuje nad swoją sieczką?
  • Hi 11:12 : 12 Jednak półgłówek nabiera rozumu i ze źrebięcia dzikiego osła przeradza się w człowieka.
  • Rdz 16:12 : 12 A będzie on dzikim człowiekiem; jego ręka przeciwko wszystkim, a ręka wszystkich przeciwko niemu; będzie też mieszkał przed obliczem wszystkich swoich braci.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 30:3-6
    4 wersety
    80%

    3Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia.

    4Tych, co po krzakach zrywają na pokarm lebiodę oraz korzonki jałowca.

    5Z koła ludzi ich wypędzają oraz krzyczą za nimi, jak za złodziejem.

    6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 8Synowie bezecnych wraz z synami ludzi bez nazwy – biczem wygnani z ziemi.

  • 19więc nadciągną, i wszystkie się rozsiądą na opuszczonych dolinach, na rozpadlinach skał, na wszystkich ścierniskach oraz na wszystkich pastwiskach.

  • Hi 40:21-22
    2 wersety
    72%

    21Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.

    22Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.

  • 10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.

  • 1Teraz mnie wyśmiewają młodsi ode mnie w latach; nawet ci, których ojców nie chciałbym postawić z psamimojej trzody.

  • Jl 1:17-18
    2 wersety
    70%

    17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.

    18Jakże jęczy bydło, błąkają się stada rogacizny, bo nie ma dla nich paszy; cierpią też trzody owiec.

  • Hi 24:4-6
    3 wersety
    70%

    4Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.

    5Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci.

    6Na polu zżynają jego mieszane ziarno i podbierają z winnicy niegodziwych.

  • 11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

  • Iz 34:13-14
    2 wersety
    70%

    13Ich zamki porosną cierniem, w jej twierdzach pokrzywa i oset; zatem będzie legowiskiem szakali oraz zagrodą strusi.

    14Tam się zejdą kuny z szakalami i kosmacz się spotka ze swoim towarzyszem; tam będzie się gnieździć sowa, bo znajdzie miejsce dla swego odpoczynku.

  • 70%

    6Bo oto wyjdą ze spustoszenia, zabierze ich Micraim, a Mofich pogrzebie. Pokrzywy zajmą skarbce ich srebra, a w ich namiotach porośnie łopian.

  • 40gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?

  • Iz 7:24-25
    2 wersety
    69%

    24Będą tam przychodzić z łukiem oraz strzałami, bo cała ziemia stanie się ostem i cierniem.

    25Natomiast po wszystkich górach, które się rozkopuje radłem, nie będzie obawy przed ostem i cierniem; posłużą za pastwisko dla byka, bądź koczowisko dla owcy.

  • Prz 30:26-27
    2 wersety
    69%

    26góralki – lud słaby, a jednak w skale urządza swoje mieszkania;

    27szarańcza, która nie ma króla, a jednak cała występuje w szyku;

  • 14Nie wołali do Mnie ze swego serca, lecz wyli na swoich łożach; trwożyli się z powodu pszenicy i moszczu, a ode Mnie odstępowali.

  • 8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 14Zatem wszystkie drzewa powiedziały do ciernia: Ty bądź naszym królem.

  • 6Także leśne osły stają na nagich wierzchołkach i chwytają powietrze jak szakale; ich oczy omdlewają, ponieważ nie ma trawy.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • 15A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą; oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie; szarpią mnie oraz nie poprzestają.

  • 68%

    5Czy dziki osioł ryczy na zielonym pastwisku? Albo, czy byk porykuje nad swoją sieczką?

  • 6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

  • 13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.

  • 7Zaś dostatek, który nabyli i ich zapasy uniosą nad potok na stepie.

  • 8Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały.

  • 13Na ziemi Mojego ludu rozrośnie się oset i cierń – tak będzie na wszystkich domach rozkoszy, huczny grodzie!

  • 29I będą zawstydzeni za dęby, które sobie upodobali; tak, będziecie się rumienić za ogrody, które sobie wybraliście.

  • 31a oto cała zarosła pokrzywami, jej powierzchnia pokryła się chwastami, a jej kamienne ogrodzenie było rozwalone.

  • 9Także wszystkie dzikie zwierzęta – przyjdźcie na żer! Wszystkie zwierzęta lasu!

  • 68%

    4Najlepszy z nich podobny jest do ostu, najuczciwszy gorszy od ciernia. Zaś dzień twoich stróżów nadchodzi oraz twoje skarcenie! A wtedy padnie na nich popłoch.

  • 38Jeszcze ryczą razem jak lwy, warczą jak lwie szczenięta.

  • 8Zaś ta, co wydaje ciernie i osty okazuje się niewłaściwą oraz bliską przekleństwa, a jej koniec wraz z wypaleniem.

  • 21Bo pasterze byli bezmyślni, nie szukali WIEKUISTEGO; dlatego im się nie powiodło, a cała ich trzoda pastwiska została rozproszona.

  • 27Ich mieszkańcy są bezsilni, strwożyli się oraz zmieszali; stali się jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śmieci przed wzejściem kłosów.

  • 6Jaki ciężar spoczywa na bydlętach, co idą na południe przez kraj nędzy i utrapienia; przy nich lwica i lew, żmija i latający bazyliszek... Na grzbiecie osłów uprowadzają swe bogactwa, a na garbie wielbłądów swoje skarby, do narodu, który im nie pomoże.

  • 7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • 6Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu.

  • 13Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

  • 67%

    5Jak lud potężny, uszykowany do boju, skaczą po wierzchołkach gór, skrzypiąc jak wozy; trzeszcząc jak płomienie ognia, co pożerają ściernisko.