Ksiega Hioba 40:21

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 19:6-7 : 6 Zacuchną strumienie, opadną i wyschną potoki Macoru, powiędnie trzcina i sitowie. 7 Niwy nad rzeką, nad brzegiem rzeki oraz wysiew nad rzeką wyschnie, rozwieje się i zginie.
  • Iz 35:7 : 7 I miraż zamieni się w jezioro, a spragniona ziemia w źródła wód; w siedlisku szakali, w ich legowisku, będzie miejsce dla trzciny i sitowia.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 40:22-23
    2 wersety
    89%

    22Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.

    23Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.

  • 20Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.

  • 40gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?

  • Ez 31:3-8
    6 wersety
    73%

    3Oto wysmukły cedr, cedr na Libanie, o pięknych gałęziach, cienistej gęstwinie i wybujałym wzroście, takim, że jego puszyste igliwie sięgało między chmury.

    4Wody go wypielęgnowały, a toń go wyniosła, roztaczając swe rzeki wokoło jego pnia; a swe kanały prowadziła do wszelkich polnych drzew.

    5W ten sposób jego wzrost wzbił się nad wszystkie polne drzewa; rozkrzewiły się jego odrośle, a kiedy je rozpostarł, wydłużyły się jego konary z powodu obfitości wód.

    6Na jego gałęziach gnieździło się wszelkie ptactwo nieba, pod jego kanarami rozmnażała się wszelka polna dzicz, a pod jego cieniem zamieszkały wszystkie wielkie narody.

    7Jaśniał swoją wielkością i długością swoich gałęzi, gdyż jego korzeń leżał przy obfitych wodach.

    8Nie zaćmiły go cedry, które rosły w Bożym ogrodzie, cyprysy nie dorównywały jego odroślom, a i jawory nie były podobne do jego gałęzi; żadne drzewo, co rosło w Bożym ogrodzie nie dorównywało mu pięknością.

  • Hi 30:6-7
    2 wersety
    72%

    6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

    7Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy.

  • Hi 8:16-17
    2 wersety
    71%

    16Świeżo zieleni się na słońcu, a jego pędy wybiegają za ogród.

    17Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

  • 7I miraż zamieni się w jezioro, a spragniona ziemia w źródła wód; w siedlisku szakali, w ich legowisku, będzie miejsce dla trzciny i sitowia.

  • 6Rozciągają się jak potoki, jak ogrody nad rzeką; jak aleosy, które zasadził WIEKUISTY oraz jak cedry nad wodami.

  • 19Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa.

  • 8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 10Uprzątnąłeś przed nią, więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię.

  • 19więc nadciągną, i wszystkie się rozsiądą na opuszczonych dolinach, na rozpadlinach skał, na wszystkich ścierniskach oraz na wszystkich pastwiskach.

  • 8Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.

  • 21Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

  • Ps 10:9-10
    2 wersety
    69%

    9Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie, czyha by porwać biednego; i ubogiego porywa, oplątując go w swoje sidła.

    10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.

  • Ez 31:13-14
    2 wersety
    69%

    13Na jego zwałowisku osiadło wszelkie ptactwo nieba, a na jego gałęziach rozłożył się wszelki, polny zwierz.

    14By nadal żadne drzewa nad wodami nie wywyższały się z powodu swojego wzrostu i nie puszczały między chmury swojego puszystego igliwia; by ich mocarze, żaden z napojonych wodą, nie wspierali się na swojej wysokości. Bo oni wszyscy są przeznaczeni na śmierć, do podziemnej krainy, między synów Adama zstępujących do grobu.

  • 17Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.

  • 21którego gałąź była piękna, jego owoc obfity, a na nim pokarm dla wszystkich; pod którym mieszkał polny zwierz, a na jego gałęziach przebywało ptactwo nieba –

  • 7Niwy nad rzeką, nad brzegiem rzeki oraz wysiew nad rzeką wyschnie, rozwieje się i zginie.

  • 10Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.

  • 19Rozsypie się gradem po pochyłościach lasu, a nisko, na nizinie, rozłoży się miasto.

  • 14Aby narąbać cedrów, czy wziąć korkodąb lub dąb – przygotowuje sobie zapas spośród leśnych drzew; albo zasadza sosnę, którą rozwija deszcz.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 12Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.

  • Ps 104:16-17
    2 wersety
    68%

    16Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.

    17Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.

  • 19Zasadzę cedr na pustyni, akację, mirt i oliwnik; na stepie ustawie cyprys oraz rzędem klon i bukszpan.

  • 15Jednak pień jego korzenia zostawcie w ziemi. Niechaj na polnej trawie będzie związany żelaznym oraz mosiężnym łańcuchem, by był skrapiany niebiańską rosą. Niech się pasie ze zwierzętami na muleświata.

  • 2Daje mi się wylegiwać na zielonych błoniach, do spokojnych wód mnie prowadzi,

  • 33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • 12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • 8Będzie on jak drzewo zasadzone nad wodami, co zapuszcza swoje korzenie aż nad potok i nie czuje, kiedy nadchodzi żar; jego liść jest zielony i nie martwi się w roku suszy, nigdy nie przestając przynosić owocu.

  • 9na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.

  • 23Wszczepię ją na wyniosłej górze israelskiej, więc puści gałązki, wyda owoce, stanie się wspaniałym cedrem i zagnieździ się pod nim wszelkie ptactwo różnorakiego upierzenia; będą się gnieździć pod cieniem jego gałęzi.

  • 5Potem wziął jeden ze szczepów kraju i zasadził go na urodzajnym polu; przyprowadził go nad obfite wody oraz zasadził jak wierzbę.

  • 20Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.

  • 12Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru; do lwiątka siedzącego w ukryciu.

  • 12Jego gałęzie były piękne, a jego owoc obfity; był na nim pokarm dla wszystkich. Pod sobą dawało cień polnemu zwierzowi, a na jego gałęziach mieszkało ptactwo nieba; z niego miało pożywienie każde ciało.

  • 11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.