Ksiega Hioba 40:17

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 41:23 : 23 Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 40:18-21
    4 wersety
    82%

    18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.

    19Oto przedniejszy na twórczych drogach Boga; sam jego Stwórca podał mu jego miecz.

    20Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.

    21Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.

  • Hi 40:15-16
    2 wersety
    82%

    15Oto behamot, którego stworzyłem jak i ciebie – zajada trawę niczym byk.

    16Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.

  • Hi 41:21-24
    4 wersety
    73%

    21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.

    22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.

    23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

    24Za nim lśni jego ślad, jakby toń miała siwiznę.

  • 15Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.

  • Hi 39:19-21
    3 wersety
    71%

    19Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?

    20Czy puszczasz go w podskokijak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.

    21Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

  • 7Wspaniałe są łuski jego kolczugi, zwartej jakby pieczęcią z krzemienia.

  • 17Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

  • Ez 31:7-8
    2 wersety
    68%

    7Jaśniał swoją wielkością i długością swoich gałęzi, gdyż jego korzeń leżał przy obfitych wodach.

    8Nie zaćmiły go cedry, które rosły w Bożym ogrodzie, cyprysy nie dorównywały jego odroślom, a i jawory nie były podobne do jego gałęzi; żadne drzewo, co rosło w Bożym ogrodzie nie dorównywało mu pięknością.

  • 26Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

  • 23Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

  • Ps 29:5-6
    2 wersety
    67%

    5Głos BOGA łamie cedry; WIEKUISTY druzgocze cedry Libanu.

    6Podrzuca je jak cielęta, Liban i Szirion jak bawolęta.

  • Hi 41:1-2
    2 wersety
    67%

    1Jakże mylną by była twa nadzieja, bo już na jego widok byłbyś się zwalił.

    2Nie ma takiego śmiałka, który by go pobudził. Zatem kim jest ten, co chciałby się stawić przed Moim obliczem?

  • Hi 26:12-13
    2 wersety
    67%

    12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.

    13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • Pnp 5:14-15
    2 wersety
    67%

    14Jego ręce są jak złote walce, wysadzane topazem; jego łono jak misterne dzieło, wykonane z kości słoniowej oraz pokryte szafirami.

    15Jego uda jak marmurowe słupy ustawione na szczerozłotych cokołach; jego postać jak Liban, a smukłość jak smukłość cedrów.

  • Hi 41:18-19
    2 wersety
    67%

    18Jeśli go ktoś zaczepi – ani oręż się nie ostoi, ani lanca, dzida, czy harpun.

    19Żelazo uważa za słomę, a mosiądz za zbutwiałe drzewo.

  • 9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • 30Lew – mocarz pomiędzy zwierzętami, który nie cofa się przed nikim;

  • Hi 40:23-24
    2 wersety
    66%

    23Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.

    24Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?

  • 12Gdzie jest teraz legowisko lwów, owo miejsce hodowli lwiąt, gdzie kroczył lew, lwica, oraz lwie szczenię, i nikt ich nie wystraszył?

  • 13Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

  • 34Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.

  • 10Uprzątnąłeś przed nią, więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię.

  • 12Z jego nozdrzy bucha dym, jak z kipiącego garnka, czy kotła.

  • 12Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru; do lwiątka siedzącego w ukryciu.

  • 5W ten sposób jego wzrost wzbił się nad wszystkie polne drzewa; rozkrzewiły się jego odrośle, a kiedy je rozpostarł, wydłużyły się jego konary z powodu obfitości wód.

  • 8Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.

  • 3Oto wysmukły cedr, cedr na Libanie, o pięknych gałęziach, cienistej gęstwinie i wybujałym wzroście, takim, że jego puszyste igliwie sięgało między chmury.

  • 10Ustaje ryk lwa i pomruk lwicy, a kły lwiąt zostają skruszone.

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 9Góry, wszystkie pagórki, drzewa owocowe i wszystkie cedry.

  • 33Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.