Ksiega Hioba 15:25
Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.
24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.
37Bo przestępstwa przyczynia do grzechu swego; chlubi się między nami, i mówi bardzo wiele przeciwko Bogu.
20Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.
10Azażeś go ty nie ogrodził, i domu jego, i wszystkiego co ma, w około zewsząd? Błogosławiłeś sprawom rąk jego, i dobytek jego rozmnożył się na ziemi;
11Ale ściągnij tylko rękę twoję a dotknij wszystkiego, co ma: obaczysz, jeźlić w oczy złorzeczyć nie będzie.
22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,
14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
5Ale ściągnij tylko rękę twoję, a dotknij kości jego, i ciała jego, ujrzysz, jeźliżeć w oczy złorzeczyć nie będzie.
13Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje;
22Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.
24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
10Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
9Który pokrzepia słabego przeciwko mocarzowi, tak że ten osłabiały do twierdzy uchodzi.
21Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.
4Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
26Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.
25Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.
21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
10Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
9Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.
16Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.
15Choćem utwierdzał ramiona ich pokarawszy ich, ale oni złe myślą przeciwko mnie.
11Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego.
18Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?
10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.
5Izali kto ujmie siłę moję, aby uczynił pokój zemną? aby pokój, mówię, uczynił zemną?
14Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.
5Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są sądy twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym.
34Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.
8Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.
12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.