Ksiega Przyslów 30:6
Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie.
Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Nie przydacie do słowa, które ja wam rozkazuję, ani ujmiecie z niego, abyście strzegli przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam rozkazuję.
10Nie podwodź na sługę przed Panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył.
6Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój.
5Wszelka mowa Boża jest czysta; on jest tarczą tym, którzy ufają w nim.
7Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.
2Bo jako sen przychodzi z wielkiej pracy, tak głos głupiego z wielu słów.
6Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.
21Nie do wszystkich też słów, które mówią ludzie przykładaj serca twego; i niech cię to nie obchodzi, choćciby i sługa twój złorzeczył.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
16Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego.
28Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
18A oświadczam się każdemu słuchającemu słów proroctwa księgi tej: Jeźliby kto przydał do tego, przyda mu też Bóg plag opisanych w tej księdze;
5Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.
32Cokolwiek ja wam rozkazuję, tego strzedz będziecie, abyście czynili; nie przydasz nic do tego, ani też ujmiesz z tego.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
6Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;
8Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
2Niechaj cię kto inny chwali, a nie usta twoje; obcy, a nie wargi twoje.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?
9Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
8Oto wy pokładacie nadzieję swoję w słowach kłamliwych, które nie pomogą.
5Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.
1Nie przyjmuj powieści kłamliwej; nie miej spółki z niepobożnym, abyś miał być świadkiem fałszywym.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
17Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim?
4Nie daj tego Boże! I owszem niech Bóg będzie prawdziwy, a wszelki człowiek kłamcą, jako napisano: A abyś był usprawiedliwiony w mowach twoich, a żebyś zwyciężył, gdybyś sądził.
2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.
7Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
31Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
20Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego.
25Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.
19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.
10By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie.
4Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego.
6Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.
7Nie bierz imienia Pana Boga twego nadaremno; bo się Pan mścić będzie nad tym, który imię jego nadaremno bierze.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
12A przed wszystkiemi rzeczami, bracia moi! nie przysięgajcie ani przez niebo, ani przez ziemię, ani żadną inszą przysięgą; ale niech będzie mowa wasza: Tak, tak; i Nie, nie; abyście w obłudę nie wpadli.
3Cóż ci da, albo coć za pożytek przyniesie język zdradliwy?
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.