Ksiega Psalmów 68:6

Polska Biblia Gdanska

Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w przybytku swym świętym.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 107:10 : 10 Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
  • Ps 113:9 : 9 Który sprawia, że niepłodna w domu bywa matką weselącą się z dziatek. Halleluja.
  • Ps 107:34 : 34 Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
  • Ps 107:14 : 14 Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
  • Ps 146:7 : 7 Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
  • 1 Sm 2:5 : 5 Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.
  • Ps 69:33 : 33 To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
  • Ps 107:40-41 : 40 Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej. 41 Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
  • Iz 61:1 : 1 Duch Panującego Pana jest nademną; przeto mię pomazał Pan, abym opowiadał Ewangeliję cichym, posłał mię, abym związał rany tych, którzy są skruszonego serca, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, a więźniom otworzenie ciemnicy;
  • Oz 2:3 : 3 Bym jej snać nago nie zewlekł a nie postawił jej, jaką była w dzień narodzenia swego, i nie uczynił jej jako pustynia, i nie zostawił jej jako ziemia sucha, i nie umorzył jej pragnieniem:
  • Ml 1:3 : 3 A Ezawa miałem w nienawiści, i podałem góry jego na spustoszenie, a dziedzictwo jego smokom na pustyni.
  • Dz 12:6-9 : 6 A gdy go już miał wywieść Herod, onejże nocy spał Piotr między dwoma żołnierzami, związany dwoma łańcuchami, a stróże przed drzwiami strzegli więzienia. 7 A oto Anioł Pański przystąpił, a światłość się rozświeciła w gmachu; a trąciwszy w bok Piotra, obudził go, mówiąc: Wstań rychło! I opadły łańcuchy z rąk jego. 8 I rzekł Anioł do niego: Opasz się, a powiąż obuwie twoje. I uczynił tak. I rzekł mu: Odziej się w płaszcz twój, a pójdź za mną. 9 Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział. 10 A gdy minęli pierwszą i wtórą straż, przyszli do bramy żelaznej, która wiedzie do miasta; a ta się im sama przez się otworzyła. A wyszedłszy, przeszli jednę ulicę, a zarazem odstąpił Anioł od niego. 11 Tedy Piotr przyszedłszy do siebie rzekł: Teraz znam prawdziwie, iż posłał Pan Anioła swego i wyrwał mię z ręki Herodowej i ze wszystkiego oczekiwania ludu żydowskiego. 12 A obaczywszy się, przyszedł do domu Maryi, matki Janowej, którego nazywano Markiem, gdzie się ich było wiele zgromadziło i modlili się. 13 A gdy Piotr kołatał we drzwi u przysionka, wyszła dzieweczka, imieniem Rode, aby posłuchała: 14 A poznawszy głos Piotrowy, od radości nie otworzyła drzwi, ale wbieżawszy oznajmiła, iż Piotr stoi u drzwi. 15 A oni rzekli do niej: Szalejesz! Wszakże ona twierdziła, iż się tak rzecz ma. A oni rzekli: Anioł jego jest. 16 Ale Piotr nie przestał kołatać; a gdy otworzyli, ujrzeli go i zdumieli się. 17 A skinąwszy na nie ręką, aby umilknęli, rozpowiedział im, jako go Pan wywiódł z więzienia i rzekł: Oznajmijcie to Jakóbowi i braciom. A wyszedłszy, szedł na inne miejsce. 18 A gdy był dzień, stał się rozruch niemały między żołnierzami o to, co by się z Piotrem stało. 19 Lecz Herod, gdy się o nim wywiadywał, a nie znalazł go, uczyniwszy sąd o stróżach, kazał je na stracenie wywieść; a wyjechawszy z Judzkiej ziemi do Cezaryi, mieszkał tam. 20 A natenczas Herod myślił o wojnie przeciwko Tyryjczykom i Sydończykom; ale oni jednomyślnie przyszli do niego, a namówiwszy Blasta, podkomorzego królewskiego, prosili o pokój, dlatego iż kraina ich miała żywność z dzierżawy królewskiej. 21 A dnia pewnego Herod oblekłszy się w szatę królewską i siadłszy na stolicy, uczynił rzecz do nich. 22 A lud wołał: Głos Boży a nie człowieczy. 23 A zarazem uderzył go Anioł Pański, przeto, że nie dał chwały Bogu, a będąc roztoczony od robactwa, zdechł. 24 A słowo Pańskie rozrastało się i rozmnażało. 25 A Barnabasz i Saul wrócili się z Jeruzalemu, wykonawszy posługę, wziąwszy z sobą Jana, którego nazywano Markiem.
  • Dz 16:26 : 26 I powstało z prędka wielkie trzęsienie ziemi, że się poruszyły grunty więzienia, i zarazem się otworzyły wszystkie drzwi, i wszystkich się związki rozwiązały.
  • Ga 4:27 : 27 Albowiem napisano: Rozwesel się niepłodna, która nie rodzisz; porwij się, a zawołaj, która nie pracujesz w porodzeniu; bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża.
  • Pwt 28:23-24 : 23 I będzie niebo twoje, które jest nad głową twoją, miedzianem, i ziemia, która jest pod tobą, żelazną. 24 Da Pan za deszcz ziemi twojej proch i popiół, a ten z nieba padać będzie na cię, aż zniszczejesz.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 5Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy imieniowi jego; gotujcie drogę temu, który jeździ na obłokach. Pan jest imię jego, radujcież się przed obliczem jego.

  • Ps 107:40-41
    2 wersety
    73%

    40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

    41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

  • 7Bóg, który samotne w rodowite domy rozmnaża, wywodzi więźniów z oków; ale odporni mieszkać muszą w ziemi suchej.

  • Ps 113:7-9
    3 wersety
    70%

    7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,

    8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;

    9Który sprawia, że niepłodna w domu bywa matką weselącą się z dziatek. Halleluja.

  • Ps 107:33-36
    4 wersety
    69%

    33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

    34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

    35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

    36I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

  • 6Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;

  • 7Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.

  • 8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:

  • Hi 22:8-9
    2 wersety
    68%

    8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

    9Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

  • 9Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.

  • Ps 68:9-10
    2 wersety
    68%

    9Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego.

    10Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na dziedzictwo twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał.

  • Ps 107:3-4
    2 wersety
    67%

    3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

    4Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

  • 17Który obrócił okrąg świata w pustynię, a miasta jego poburzył, a więźniom swoim nie otwarzał ciemnicy?

  • 14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

  • 1 Sm 2:7-8
    2 wersety
    67%

    7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.

    8Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.

  • 18Wozów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy Aniołów; ale Pan między nimi jako na Synaj w świątnicy przebywa.

  • 15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.

  • 11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;

  • 9Abyś mówił więźniom: Wynijdźcie; a tym, co są w ciemnościach: Okażcie się. Podle dróg paść się będą, a po wszystkich miejscach wysokich będą pastwiska ich.

  • 6Tam się bardzo ulękną, gdzie niemasz strachu; albowiem Bóg rozproszy kości tych, którzy cię oblegli; ty ich pohańbisz, bo ich Bóg wzgardzi. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy Bóg przywróci z więzienia lud swój, rozraduje się Jakób, rozweseli się Izrael.

  • 7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.

  • 6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

  • 10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

  • 14Pospieszy się, aby więzień był uwolniony; bo nie umrze w dole, ani będzie miał jaki niedostatek chleba swego.

  • Ps 147:2-3
    2 wersety
    65%

    2Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.

    3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

  • 7Aby otwierał oczy ślepych, a wywodził więźniów z ciemnicy, i z domu więzienia siedzących w ciemnościach.

  • 8Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznemi;

  • 26Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny.

  • 4Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.

  • 20Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

  • 65%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 12Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.

  • 18Który czyni sąd sierocie, i wdowie, a miłuje przychodnia, dawając mu chleb i odzienie.

  • 65%

    3Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.

  • 33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;

  • 3Tedy cię wywiedzie Pan, Bóg twój, z więzienia twego, i zmiłuje się nad tobą, a przywróci i zgromadzi cię ze wszystkich narodów, do których cię rozproszył Pan, Bóg twój.

  • 27Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania;

  • 2Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;