Ksiega Psalmów 107:14

Polska Biblia Gdanska

Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 116:16 : 16 O mój Panie! żem ja sługą twoim, jam sługą twoim, synem służebnicy twojej, rozwiązałeś związki moje.
  • Iz 42:16 : 16 I powiodę ślepych drogą, której nie znali, a ścieszkami, o których nie wiedzieli, poprowadzę ich; obrócę przed nimi ciemności w światłość, a co nierównego, w równinę. Toć jest, co im uczynię, a nie opuszczę ich.
  • Ps 107:10 : 10 Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
  • Iz 61:1 : 1 Duch Panującego Pana jest nademną; przeto mię pomazał Pan, abym opowiadał Ewangeliję cichym, posłał mię, abym związał rany tych, którzy są skruszonego serca, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, a więźniom otworzenie ciemnicy;
  • Jr 52:31-34 : 31 A trzydziestego i siódmego roku, po pojmaniu Joachyna, króla Judzkiego, dwunastego miesiąca, dwudziestego i piątego dnia tegoż miesiąca, wywyższył Ewilmerodach, król Babiloński, tego roku, gdy począł królować, głowę Joachyna, króla Judzkiego, uwol niwszy go z domu więzienia; 32 I rozmawiał z nim łaskawie, i wystawił stolicę jego nad stolice królów, którzy byli z nim w Babilonie. 33 Odmienił też i odzienie, w którem był w więzieniu, i jadał chleb zawsze przed obliczem jego po wszystkie dni żywota swego. 34 Obrok też jemu naznaczony, obrok ustawiczny dawano mu od króla Babilońskiego na każdy dzień aż do śmierci jego, po wszystkie dni żywota jego.
  • Za 9:11-12 : 11 Owszem, ty wesel się dla krwi przymierza swego; albowiem wypuściłem więźniów twoich z dołu, w którym niemasz wody. 12 Wróćcież się tedy do twierdzy, o więźniowie, którzy nadzieję macie! albowiemci i dziś dwojako opowiadam i nagrodzę.
  • Lk 13:16 : 16 A ta córka Abrahamowa, którą był związał szatan oto już ośmnaście lat, zaż nie miała być rozwiązana od tej związki w dzień sabatu?
  • Dz 5:19 : 19 Ale Anioł Pański w nocy otworzył drzwi u więzienia, a wywiódłszy je rzekł:
  • Dz 5:25 : 25 A przyszedłszy ktoś, oznajmił im, mówiąc: Oto mężowie, któreście podali do więzienia, stoją w kościele, a uczą lud.
  • Dz 12:7-9 : 7 A oto Anioł Pański przystąpił, a światłość się rozświeciła w gmachu; a trąciwszy w bok Piotra, obudził go, mówiąc: Wstań rychło! I opadły łańcuchy z rąk jego. 8 I rzekł Anioł do niego: Opasz się, a powiąż obuwie twoje. I uczynił tak. I rzekł mu: Odziej się w płaszcz twój, a pójdź za mną. 9 Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział. 10 A gdy minęli pierwszą i wtórą straż, przyszli do bramy żelaznej, która wiedzie do miasta; a ta się im sama przez się otworzyła. A wyszedłszy, przeszli jednę ulicę, a zarazem odstąpił Anioł od niego.
  • Dz 16:26-40 : 26 I powstało z prędka wielkie trzęsienie ziemi, że się poruszyły grunty więzienia, i zarazem się otworzyły wszystkie drzwi, i wszystkich się związki rozwiązały. 27 A ocuciwszy się stróż więzienia i ujrzawszy otworzone drzwi u więzienia, dobył miecza, chcąc się sam zabić, mniemając, iż więźniowie pouciekali. 28 Lecz Paweł zawołał głosem wielkim, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego: bo jesteśmy sami wszyscy. 29 A kazawszy zaświecić, wpadł tam, a drżąc przypadł do nóg Pawłowi i Syli: 30 A wywiódłszy je z więzienia, rzekł: Panowie! co mam czynić, abym był zbawiony? 31 A oni rzekli: Wierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i dom twój. 32 I opowiadali mu słowo Pańskie i wszystkim, którzy byli w domu jego. 33 A wziąwszy je onejże godziny w nocy, omył rany ich i ochrzcił się zaraz, on i wszyscy domownicy jego. 34 A wprowadziwszy je do domu swego, nagotował im stół i weselił się ze wszystkim domem swoim, uwierzywszy Bogu. 35 A gdy był dzień, posłali hetmani sługi miejskie, mówiąc: Wypuść one ludzie. 36 I oznajmił stróż więzienia te słowa Pawłowi, iż hetmani posłali, abyście byli wypuszczeni: teraz tedy wyszedłszy, idźcie w pokoju. 37 Ale im Paweł rzekł: Usiekłszy nas jawnie rózgami nie przekonanych, gdyżeśmy są ludzie Rzymianie, wrzucili do więzienia; a teraz nas potajemnie wyganiają? Nic z tego; ale sami niech przyjdą i wyprowadzą nas. 38 Tedy powiedzieli hetmanom słudzy miejscy te słowa. I zlękli się, usłyszawszy, że byli Rzymianie, 39 A przyszedłszy, przeprosili ich, a wywiódłszy ich, prosili ich, aby wyszli z miasta. 40 Wyszedłszy tedy z więzienia, weszli do Lidyi, a ujrzawszy braci pocieszyli je i odeszli.
  • Ef 5:8 : 8 Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,
  • 1 P 2:9 : 9 Ale wy jesteście rodzajem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście opowiadali cnoty tego, który was powołał z ciemności ku dziwnej swojej światłości.
  • Hi 19:8 : 8 Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
  • Hi 33:30 : 30 Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.
  • Hi 36:8 : 8 A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
  • Hi 42:10-12 : 10 Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób. 11 Zeszli się tedy do niego wszyscy bracia jego, i wszystki siostry jego, i inni wszyscy, którzy go przedtem znali, i jedli z nim chleb w domu jego, a żałując go cieszyli go z strony wszystkiego złego, które był Pan nań przywiódł; i dał mu każdy z nich upominek jeden, i każdy nausznicę złotą jedne. 12 A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic.
  • Ps 68:6 : 6 Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w przybytku swym świętym.
  • Ps 102:20 : 20 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
  • Ps 105:19-20 : 19 Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go. 20 Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
  • Iz 49:9 : 9 Abyś mówił więźniom: Wynijdźcie; a tym, co są w ciemnościach: Okażcie się. Podle dróg paść się będą, a po wszystkich miejscach wysokich będą pastwiska ich.
  • Iz 60:1-3 : 1 Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą. 2 Bo oto ciemności okryją ziemię, a zaćmienie narody; ale nad tobą wejdzie Pan, a chwała jego nad tobą widziana będzie. 3 I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą.
  • Ps 146:7 : 7 Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
  • Hi 3:5 : 5 Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!
  • Hi 10:21-22 : 21 Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci; 22 Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.
  • Hi 15:22 : 22 Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.
  • Hi 15:30 : 30 Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:10-13
    4 wersety
    83%

    10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

    11Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

    12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

  • Ps 107:15-16
    2 wersety
    82%

    15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

    16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

  • 28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 107:19-21
    3 wersety
    78%

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

    20Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

    21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

  • Ps 107:6-8
    3 wersety
    77%

    6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

    7I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

    8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

  • Ps 106:9-10
    2 wersety
    73%

    9Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.

    10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.

  • 7Aby otwierał oczy ślepych, a wywodził więźniów z ciemnicy, i z domu więzienia siedzących w ciemnościach.

  • 72%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 14Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

  • 43Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

  • 11Który wywiódł Izraela z pośrodku ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;

  • Ps 107:30-31
    2 wersety
    70%

    30I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

    31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

  • 28Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 2Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • Ps 107:2-3
    2 wersety
    70%

    2Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

    3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

  • 13Ale teraz skruszę jarzmo jego, aby na tobie nie leżało, a związki twoje potargam.

  • 39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

  • 13Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa Syna swego miłego,

  • 8Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznemi;

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • 13Prowadzisz w miłosierdziu twojem ten lud, któryś odkupił; poprowadzisz w możności twej do mieszkania świątobliwości twojej.

  • 69%

    2Bo lud on, który chodzi w ciemności, ujrzy światłość wielką, a tym, którzy mieszkają w ziemi cienia śmierci, światłość świecić będzie.

  • 69%

    3Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

  • 9Abyś mówił więźniom: Wynijdźcie; a tym, co są w ciemnościach: Okażcie się. Podle dróg paść się będą, a po wszystkich miejscach wysokich będą pastwiska ich.

  • 16Lud, który siedział w ciemności, widział światłość wielką, a siedzącym w krainie i w cieniu śmierci weszła im światłość.

  • 19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

  • 16Dajcie Panu, Bogu swemu, chwałę, pierwej niżby ciemności przywiódł,a pierwej niżby się obraziły nogi wasze o góry ciemne; i czekalibyście światłości, ale Bóg obróciłby je w cień śmierci i przemieniłby je w zaćmienie.

  • 8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:

  • 20Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

  • 53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.

  • 14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

  • 4Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

  • 22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • 15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.