Ksiega Hioba 3:22

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 3:20-21
    2 wersety
    87%

    20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

    21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

  • 23Jestem człowiekiem, którego ścieżka została zakryta, którego Bóg zewsząd ogrodził.

  • 22Zatem widziałem, że nie ma nic lepszego dla człowieka nad to, aby się cieszył swoimi sprawami, gdyż to jest jego udział. Bo kto go poprowadzi, by zobaczył, co będzie po nim?

  • 2Więc nazywałem szczęśliwszymi zmarłych, którzy dawno pomarli ponad tych, którzy dotąd zostali przy życiu.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    72%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    72%

    32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

    33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • 13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.

  • Hi 21:25-26
    2 wersety
    71%

    25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • 12Stąd się przekonałem, że nie mają dla siebie nic lepszego niż to, aby każdy się cieszył oraz dogadzał sobie w swoim życiu.

  • 13W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

  • 18Bo to nie Kraina Umarłych Cię wysławia, ani nie śmierć Cię wychwala; ci, którzy schodzą do grobu nie wypatrują Twojej prawdy.

  • 16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • 25Bo kto mógłby jeść i kto używać bez Niego?

  • 10Czyń twoją siłą wszystko, co jest zdolna uczynić twoja ręka; gdyż w Krainie Umarłych, do której idziesz, nie ma ani działalności, ani obliczania, ani wiedzy, ani mądrości.

  • 12Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 3Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.

  • 19To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.

  • 70%

    5Zwróć się, BOŻE, wyswobodź moją duszę, dopomóż mi przez Twą litość.

  • Koh 7:2-3
    2 wersety
    70%

    2Lepiej pójść do domu żałoby, niż pójść do domu uczty; gdyż tam widać koniec wszystkich ludzi, zatem żywy bierze to sobie do serca.

    3Lepsza zgryzota niż śmiech, S bowiem w bólu oblicza szlachetnieje serce.

  • 21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • 14którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego;

  • 8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

  • 17Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój.

  • 19Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.

  • 17Czy odsłoniły się przed tobą bramy Krainy Umarłych S, albo czy oglądałeś wrota śmiertelnej pomroki?

  • 27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.

  • 13Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.

  • 24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

  • 5że triumf niegodziwych jest krótkotrwały, a radość szalbierzy tylko chwilowa?

  • 15Zatem wysławiałem radość; gdyż pod słońcem nie ma niczego lepszego dla człowieka, niż tylko to, aby jadł, pił i się weselił; niech mu to towarzyszy przy jego pracy, dopóki trwają dni jego życia pod słońcem, których użyczył mu Bóg.

  • 10A następnie widziałem niegodziwych, których pochowano i którzy odeszli w pokoju; ale w tym samym mieście musieli opuścić ziemię świętą oraz pójść w zapomnienie ci, którzy postępowali sprawiedliwie. I to jest marność.

  • 4że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • 1Więc pomyślałem w swoim sercu: Zatem doświadczę cię radością, rozkoszuj się szczęściem. Ale zaprawdę, i to jest marność.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 23Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

  • 22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

  • 21W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –

  • 162Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.

  • 68%

    6A w owych dniach ludzie będą szukać śmierci, lecz jej nie znajdą; będą chcieli umrzeć, a śmierć od nich ucieknie.

  • 3Taki choćby spłodził stu synów i przeżył wiele lat, jednak mimo największej liczby lat jego dusza nie nasyci się dobrem, a nawet przyzwoity grób nie został mu sporządzony. Więc powiadam: Szczęśliwszym od niego jest poroniony płód

  • 68%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.