Ksiega Hioba 39:28

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Sm 14:4 : 4 Zaś między wąwozami, które chciał przebyć Jonatan, by napaść na pelisztyńską straż, po jednej i drugiej stronie znajdowało się urwisko. Jedno nazywało się Bocec, a drugie Sene.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 39:26-27
    2 wersety
    83%

    26Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?

    27Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?

  • Hi 39:29-30
    2 wersety
    82%

    29Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,

    30a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.

  • 16Twoje drżenie cię zwiedzie i zuchwałość twojego serca; ciebie, który zamieszkałeś w rozpadlinach skał i trzymasz się wierzchołków pagórków. Choćbyś, jak orzeł, wyniósł swoje gniazdo – strącę cię stamtąd, mówi WIEKUISTY.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 28Opuście miasta, osiądźcie pośród skał, mieszkańcy Moabu! Stańcie się jak gołębica, co ściele gniazdo na skrajach przepastnych szczelin!

  • Iz 34:13-15
    3 wersety
    72%

    13Ich zamki porosną cierniem, w jej twierdzach pokrzywa i oset; zatem będzie legowiskiem szakali oraz zagrodą strusi.

    14Tam się zejdą kuny z szakalami i kosmacz się spotka ze swoim towarzyszem; tam będzie się gnieździć sowa, bo znajdzie miejsce dla swego odpoczynku.

    15Tam zagnieździ się skacząca żmija i będzie znosić jaja, i wylęgnie, i skupi młode w swym cieniu; tak, tam także się zlecą sępy, jeden do drugiego.

  • Hi 39:13-16
    4 wersety
    72%

    13Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?

    14Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.

    15Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.

    16Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.

  • 2Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg,

  • 14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,

  • 21Ujrzał on także Kenejczyka i wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Silne jest twoje siedlisko, a twe gniazdo założone na skale.

  • Hi 38:39-40
    2 wersety
    70%

    39Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt;

    40gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?

  • 3Tęskni i rwie się moja dusza do tych przedsionków WIEKUISTEGO; moje serce i ma cielesna natura unoszą się do żywego Boga.

  • 11Jak orzeł, który budzi swe gniazdo i unosi się nad swoimi pisklętami, tak i On rozpościera Swe skrzydła, bierze go i dźwiga na Swoich lotkach.

  • Ps 104:17-18
    2 wersety
    70%

    17Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.

    18Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.

  • 28jaszczurka, którą możesz złapać ręką, a jednak przebywa w królewskich pałacach.

  • Ab 1:3-4
    2 wersety
    69%

    3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?

    4Ale choćbyś wzniósł się wysoko jak orzeł i między gwiazdami usłał swoje gniazdo, i stamtąd cię strącę – mówi WIEKUISTY.

  • 21I WIEKUISTY powiedział: Oto jest miejsce przy mnie; stań na tej skale.

  • 16Ten będzie mieszkał na wyżynach; jego twierdzą są skaliste warownie; dany jest jego chleb i pewne są jego wody.

  • 3Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:

  • 18Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.

  • Hi 28:6-9
    4 wersety
    68%

    6Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.

    7Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.

    8Nie kroczą po niej młode bestie, ani nie stąpa po niej stary lew.

    9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • 15Na każdą sterczącą wieżę oraz na każdy obronny mur.

  • Prz 7:11-12
    2 wersety
    67%

    11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.

    12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.

  • 5Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce, ukryje w tajni Swojego namiotu, wyniesie mnie na Skałę.

  • 14Przyjdź ma gołąbko, co żyjesz w rozpadlinach skalnych, w szczelinach piętrzących się opok ukaż mi swoje oblicze, niech usłyszę twój głos; bowiem twój głos jest słodki i urocze twoje oblicze.

  • 9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.

  • 7Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach.

  • 14Kwiliłem jak zawodząca jaskółka, gruchałem jak gołębica; tęskno, ku górze zwracałem moje oczy, mówiąc: WIEKUISTY, pokrzep mnie, weź mnie w opiekę.

  • 26góralki – lud słaby, a jednak w skale urządza swoje mieszkania;

  • 19Ślad orła pod niebem, ślad węża na skale, ślad okrętu wśród morza oraz ślad mężczyzny do niewiasty.

  • 1Przewodnikowi chóru; psalm Dawida. BOGU się powierzam. Jakże mówicie mojej duszy: Schroń się jak ptak, na górę.

  • 2Powiesz:Jaką lwicą była twoja matka; wylegiwała się między lwami, swe szczenięta wychowywała między lwami.

  • 8Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały.

  • 19Swoją ręka sięga po wrzeciona, a jej palce ujmują przęślicę.

  • 28Ona czyha niby rozbójnik i mnoży wiarołomnych pośród ludzi.

  • 9Gdyż WIEKUISTEGO - swoją obronę, bo Najwyższego uczyniłeś twą ucieczką.