Ksiega Przyslów 23:28

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ona czyha niby rozbójnik i mnoży wiarołomnych pośród ludzi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 7:12 : 12 Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.
  • Koh 7:26 : 26 Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.
  • Jr 3:2 : 2 Podnieś swe oczy ku nagim wierzchołkom i spójrz, gdzie nie zostałaś zhańbiona. Czyhałaś na nich na drogach, jak Arab na pustyni, i plugawiłaś rozpustą twoją ziemię oraz twoim zgorszeniem.
  • Oz 4:11 : 11 Nierząd, wino i moszcz odbierają rozum.
  • 1 Kor 10:8 : 8 Ani nie popełniajmy cudzołóstwa, jak niektórzy z nich cudzołożyli i padło jednego dnia dwadzieścia trzy tysiące.
  • Ap 17:1-2 : 1 Przyszedł też jeden z siedmiu aniołów, który miał siedem czasz oraz zaczął rozmawiać ze mną, mówiąc: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką prostytutką, co siedzi koło wielu wód. 2 Z którą obcowali władcy ziemi; a ci, co zamieszkują ziemię zostali upici z wina jej bałwochwalstwa.
  • Prz 7:22-27 : 22 Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt, 23 póki strzała nie przebije mu wątroby. Spieszy się do sideł jak ptak – nie wiedząc, że chodzi o jego duszę. 24 Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust. 25 Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach. 26 Bo położyła dużo trupów, wielu tych wszystkich, których wymordowała. 27 Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.
  • Prz 9:18 : 18 Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.
  • Prz 22:14 : 14 Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.
  • Lb 25:1 : 1 A Israel przebywał w Szyttym. I lud zaczął się zalecać do córek Moabu.
  • Sdz 16:4-9 : 4 Następnie tak się stało, że w dolinie Szorek pokochał kobietę imieniem Delila. 5 Zatem przyszli do niej książęta pelisztyńscy i do niej powiedzieli: Omamij go, abyś się dowiedziała, na czym polega jego wielka siła i czym go możemy przemóc, byśmy go uwięzili i poskromili; a wtedy każdy da ci po tysiąc sto srebrników. 6 Więc Delila namawiała Szymszona: Objaw mi, na czym polega twoja tak wielka siła i czym cię można uwięzić, by cię poskromić. 7 A Szymszon jej odpowiedział: Gdyby mnie związano siedmioma świeżymi witkami, które jeszcze nie wyschły – wtedy stałbym się bezsilnym i był jak każdy, inny człowiek. 8 Zatem książęta pelisztyńscy przynieśli jej siedem świeżych witek, które jeszcze nie wyschły, a ona go nimi związała. 9 I z jej polecenia, w zewnętrznej komnacie znajdowała się czata. Gdy więc do niego zawołała: Szymszonie! Nad tobą Pelisztini! Wtedy rozerwał sznury, jak zgrzebną nić nadpaloną przez ogień i tajemnica jego siły nie została poznana. 10 A Dalila powiedziała: Naigrywałeś się ze mnie i naopowiadałeś mi kłamstw. Teraz mi objaw, czym cię można związać. 11 Więc jej odpowiedział: Gdyby mnie związano nowymi sznurami, których nie użyto do żadnej pracy, wtedy stałbym się bezsilnym i był jak każdy, inny człowiek. 12 Zatem Delila wzięła nowe sznury i go nimi związała, podczas gdy w wewnętrznej komnacie przebywała czata. Potem zawołała do niego: Szymszonie! Nad tobą Pelisztini! Ale on zerwał je ze swych ramion, jakby nitkę. 13 Więc Delila powiedziała do niego: Dotąd się ze mnie naigrywałeś i naopowiadałeś mi kłamstw. Objaw mi, czym cię można związać. Zatem jej odpowiedział: Gdybyś na mojej głowie wprzędła siedem kędziorów w osnowę przędzy. 14 Więc przymocowała je tkackim wałkiem i znowu zawołała do niego: Szymszonie! Nad tobą Pelisztini! Jednak on obudził się ze swojego snu i wyrwał tkacki wałek wraz z osnową. 15 A Delila znowu do niego powiedziała: Jakże możesz mówić: Kocham cię; gdy nie jest przy mnie twe serce. Już trzykrotnie się ze mnie naigrywałeś i mi nie wyjawiłeś, na czym polega twoja tak wielka siła. 16 Ale gdy mu się ustawicznie naprzykrzała swoimi słowami, oraz go męczyła – gnębiąc tak śmiertelnie, że wyczerpała się jego cierpliwość, 17 otworzył jej całe swe serce i do niej powiedział: Brzytwa jeszcze nie tknęła mojej głowy, bowiem od łona matki jestem poświęcony Bogu. Gdyby mnie ostrzyżono, moja moc by ode mnie odstąpiła; stałbym się bezsilny i był jak każdy, inny człowiek. 18 Zatem Dalila widząc, że otworzył jej całe swe serce, posłała oraz wezwała książęta pelisztyńskie, donosząc im: Tym razem musicie przybyć, bo otworzył mi całe swe serce. Więc przybyli do niej książęta pelisztyńscy oraz przynieśli ze sobą przyrzeczone pieniądze. 19 Zaś ona uśpiła go na swych kolanach, potem wezwała człowieka i kazała ostrzyc siedem kędziorów na jego głowie. A gdy opuściła go jego siła, zaczęła go drażnić. 20 I kiedy zawołała: Szymszonie! Nad tobą Pelisztini! ocucił się ze swojego snu, myśląc sobie: Ujdę jak za każdym razem i się otrząsnę! Bo nie wiedział, że WIEKUISTY od niego odstąpił. 21 A Pelisztini go ujęli oraz wyłupili mu oczy. Potem go sprowadzili do Azy i spętali go miedzianymi okowami, a w więzieniu musiał obracać żarna. 22 Ale po jego ostrzyżeniu, włosy jego głowy na nowo zaczęły odrastać.
  • Prz 2:16-19 : 16 Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia; 17 która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga. 18 Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni. 19 Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 27Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią.

  • Prz 7:10-12
    3 wersety
    76%

    10A oto naprzeciw niego, w stroju prostytutki, kobieta o przebiegłym sercu.

    11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.

    12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.

  • Jr 5:26-27
    2 wersety
    74%

    26Bo w Mym narodzie znajdują się niegodziwi; czyhają jak ptasznicy, opadają, zastawiają sidła, by złowić ludzi.

    27Jak klatka pełna ptactwa tak i ich domy pełne są łupu zdrady; w ten sposób się wzmocnili i wzbogacili.

  • 26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.

  • Prz 7:25-27
    3 wersety
    73%

    25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.

    26Bo położyła dużo trupów, wielu tych wszystkich, których wymordowała.

    27Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.

  • Prz 1:16-18
    3 wersety
    72%

    16Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.

    17Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

    18tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.

  • 32Ty, wszeteczna kobieto, która jesteś podległa swojemu mężowi, a brałaś od cudzych!

  • 20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    71%

    21Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.

    22Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt,

  • 14Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.

  • 26Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.

  • Prz 5:3-5
    3 wersety
    70%

    3Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.

    4Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

    5Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.

  • 11Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.

  • 18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.

  • 14Jednak ona oddawała się jeszcze większej rozpuście; a gdy ujrzała wyrytych na murze mężów, malowane czerwienią wizerunki Kasdejczyków,

  • 33Twoje oczy zaczynają widzieć dziwadła, a twe serce mówi przewrotności.

  • Hi 39:29-30
    2 wersety
    69%

    29Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,

    30a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.

  • Prz 2:15-16
    2 wersety
    69%

    15których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach.

    16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;

  • 14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,

  • 24By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.

  • 11Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.

  • Pwt 28:56-57
    2 wersety
    69%

    56Także najtkliwsza spośród ciebie oraz najbardziej wypieszczona, która z powodu pieszczoty oraz delikatności nie nawykła stawiać na ziemię swojej stopy, będzie chciwie spoglądała na męża swojego łona, na swojego syna i na swą córkę;

    57nie użyczając jej błony, która z niej wychodzi i dzieci, które rodzi; bowiem pożre je skrycie w niedostatku wszystkiego, w oblężeniu oraz ściśnieniu, którym ściśnie cię twój wróg w twoich bramach.

  • 9Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie, czyha by porwać biednego; i ubogiego porywa, oplątując go w swoje sidła.

  • 10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.

  • 43Zatem powiedziałem: U tej zwiędłej, jeszcze dzieje się wszeteczeństwo! Właśnie teraz rozniesie się jej rozpusta – i tak się stało.

  • 5By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.

  • 29Komu dolega bieda? Komu cierpienie? Komu kłótnie? Komu żale? Komu rany bez przyczyny? Komu zaczerwienione oczy?

  • 29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

  • 28Kiedy wznoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają; a gdy giną – mnożą się sprawiedliwi.

  • 3Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:

  • 18Okupem za sprawiedliwego będzie niegodziwy, a za prawych – oszust.

  • 14Przygotuje dla niego narzędzia śmierci, Swe strzały uczyni palącymi.

  • 68%

    9A podobną do rozbójników, którzy czatują na człowieka, była kompania kapłanów; czynili niegodziwość na drodze do Szechem! Tak, spełnili sromotne występki!

  • 5Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.

  • 25Grasuje w niej szajka proroków, niczym huczący lew, co rozszarpuje swą zdobycz; pożerają dusze i mienie, zabierają kosztowności i mnożą pośród niej wdowy.

  • 67%

    7Jak źródło wylewa swe wody, tak i ono wylewa swą rozwiązłość; słychać w nim przemoc i grabież, a przede Mną ustawicznie boleść i udręczenia.

  • 35Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.