Ksiega Przyslów 18:1
Uparty szuka swojej własnej żądzy; obrusza się na każdą zbawienną myśl.
Uparty szuka swojej własnej żądzy; obrusza się na każdą zbawienną myśl.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
19Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
17Ale kiedy zwróciłem moje serce ku temu, by sobie uświadomić czym jest mądrość i wiedza, szaleństwo i głupota poznałem, że to też jest pogonią za wiatrem.
18Bo gdzie wiele mądrości tam także wiele zgryzoty, a kto mnoży wiedzę mnoży też cierpienie.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
10Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.
18Niech nikt nie zwodzi samego siebie; jeśli ktoś między wami uważa, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupi, aby mógł stać się mądrym.
19Bo mądrość tego świata jest głupotą u Boga, ponieważ jest napisane: Ten, który łapie mądrych w ich chytrości.
9Lepsze jest to, co widzą oczy niż to, za czym unosi się żądza; ale i to jest marnością oraz pogonią za wiatrem.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
17Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
23Wszystko to doświadczyłem mądrością, więc powiedziałem sobie: Chcę osiągać mądrość ale pozostała ode mnie daleką.
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
13I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
27Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
12Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
14Ale każdy jest doświadczany na skutek własnego pożądania, wciągany oraz łowiony na przynętę.
3Zatem obmyśliłem w swoim sercu, by odtąd krzepić winem me ciało; tak jednak, by serce kierowało się mądrością. I abym się chwycił głupstwa, dopóki nie wypatrzę, co by było najwłaściwsze dla synów ludzkich, aby to czynić pod niebem po wszystkie dni ich życia.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.