Ksiega Koheleta 12:11
Słowa mądrych podobne ościeniom, i podobne gwoździom wbitym; słowa tych, którzy je złożyli, podane są od pasterza jednego.
Słowa mądrych podobne ościeniom, i podobne gwoździom wbitym; słowa tych, którzy je złożyli, podane są od pasterza jednego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9A czem więcej kaznodzieja był mędrszym, tem więcej nauczał umiejętności ludu, a rozważał i wywiadywał się, i składał wiele przypowieści.
10Starał się kaznodzieja, jakoby znalazł powieści wdzięczne, i napisał, co jest dobrego, i słowa prawdziwe.
12A tak, synu mój! z tych słów się dostatecznie upomnieć miożesz; albowim składaniu wielu ksiąg końca niemasz, a wiele czytać, jest spracowanie ciała.
7A tak zmacniał teszarz złotnika, blachę młotem gładzącego, kującego na kowadle, mówiąc: Do lutowania to dobre. Potem to stwierdził gwoździami, aby się nie ruszyło.
11Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
18Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.
9Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.
10Jeźliże się stępi żelazo, a nie naostrzyłby ostrza jego, tedy mocy przyłożyć musi; ale to daleko lepiej mądrość sprawić może.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
9Przetoż o pasterze! słuchajcie słowo Pańskiego.
15I rzekł Pan do mnie: Weźmij sobie jeszcze oręż pasterza głupiego.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
7Dlatego, wy pasterze! słuchajcie słowa Pańskiego,
19Mądrość umacnia mądrego więcej, niżeli dziesięć książąt, którzy są w mieście.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
23Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
12Boć żywe jest słowo Boże i skuteczne, i przeraźliwsze nad wszelki miecz po obu stronach ostry, i przenikające aż do rozdzielenia i duszy, i ducha, i stawów, i szpików, i rozeznawające myśli i zdania serdeczne.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
11Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
6Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.
11Dobra jest mądrość przy majętności,i jest pożteczna tym, którzy widzą słońce.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
5Czyliście zapamiętali napominania, które wam jako synom mówi: Synu mój, nie lekceważ sobie kaźni Pańskiej, a nie trać serca, gdy od niego bywasz karany;
14Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.
11Albowiem lepsza jest mądrość niż perły, także wszystkie pożądane rzeczy nie porównają z nią.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.