Ksiega Psalmów 75:4
Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.
Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.
10Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu. A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
3Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Machalat pieśń Dawidowa nauczająca.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
4Tedym Ja rzekł: Podobno ci nędzni są, głupio sobie poczynają; bo nie są powiadomi drogi Pańskiej, i sądu Boga swego.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Biada wam! którzy się weselicie, a niemasz z czego, mówiąc: Izaliśmy sobie nie naszą mocą wzięli rogi?
22Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
11Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.
8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
3Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
8O Panie, Panie mocy zbawienia mego, który przykrywasz głowę moję w dzień bitwy!
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
3Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
8Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
5Albowiem ty, o Boże! nie kochasz się w nieprawości, a nie zmieszka z tobą złośnik.
22Powstańże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na pohańbienie twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzień.
17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
8A wszakże społem zgłupieli i poszaleli; z drewna brać naukę, jest wierutna marność.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
18Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
4Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.
4Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
22Bo głupi lud mój nie zna mię, synowie niemądrzy i nierozumni są; mądrzy są do czynienia złego, ale dobrze czynić nie umieją.
4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.