Ksiega Hioba 15:22

Polska Biblia Gdanska

Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 6:33 : 33 A gdy to jeszcze mówił z nimi, oto poseł przychodził ku niemu, i rzekł: Oto to złe jest od Pana; czegóż mam więcej oczekiwać od Pana?
  • Hi 6:11 : 11 Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?
  • Hi 9:16 : 16 Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:
  • Hi 19:29 : 29 Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.
  • Hi 20:24-25 : 24 Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny. 25 Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.
  • Hi 27:14 : 14 Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
  • Iz 8:21-22 : 21 Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając. 22 A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.
  • Mt 27:5 : 5 A porzuciwszy one srebrniki w kościele, odszedł, a odszedłszy powiesił się.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 15:23-24
    2 wersety
    84%

    23Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

    24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • 21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • Hi 15:28-31
    4 wersety
    74%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

    31Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

  • Hi 18:17-18
    2 wersety
    74%

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

  • Hi 39:22-24
    3 wersety
    73%

    22Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

    23Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

    24Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

  • 18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

  • Hi 10:21-22
    2 wersety
    72%

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

    22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • Hi 20:24-26
    3 wersety
    72%

    24Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

    25Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

  • 71%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • Koh 6:4-5
    2 wersety
    70%

    4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

    5Owszem, słońca nie widział, i nic nie poznaje; a tak odpocznienie lepsze ma, niżeli ów.

  • 10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

  • 14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

  • Hi 24:16-17
    2 wersety
    69%

    16Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

    17Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

  • 26

  • 12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

  • 17Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

  • 20Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

  • 14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • 20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

  • 13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 14Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go,

  • 8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

  • 8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

  • 22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • 20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 68%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 22Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.