Ksiega Hioba 41:16

Polska Biblia Gdanska

Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:17-18
    2 wersety
    89%

    17Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.

    18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    83%

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

  • Hi 41:23-24
    2 wersety
    74%

    23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

    24Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.

  • Koh 4:10-12
    3 wersety
    70%

    10Bo jeźli jeden upadnie, drugi podźwignie towarzysza swego. A tak biada samotnemu, gdyby upadł! bo nie ma drugiego, coby go podźwignął.

    11Także będąli dwaj społu leżeć, zagrzeją się; ale jeden jakoż się zagrzeje?

    12Owszem jeźliby kto jednego przemagał, dwaj mu się zastawią; a sznur troisty nie łacno się zerwie.

  • 38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 68%

    9Skrzydła ich spojone były jedno z drugiem, nie obracały się, gdy chodziły, ale każde w prost na swą stronę chodziło.

  • 23A pod onem rozpostarciem skrzydła ich były podniesione, jedno z drugiem spojone; każde miało dwa, któremi się przykrywało, każde, mówię, miało dwa, któremi przykrywało ciało swoje.

  • Hi 41:6-7
    2 wersety
    67%

    6Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.

    7Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • Hi 41:1-2
    2 wersety
    67%

    1Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?

    2Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

  • Ps 104:25-26
    2 wersety
    67%

    25W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

    26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

  • 17I złóż je sobie jedno do drugiego w jedno drewno, aby były jako jedno w ręce twojej.

  • Hi 40:17-18
    2 wersety
    67%

    17Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.

    18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

  • Iz 41:6-7
    2 wersety
    66%

    6Jeden drugiemu pomagał, a bratu swemu mówił: Zmacniaj się!

    7A tak zmacniał teszarz złotnika, blachę młotem gładzącego, kującego na kowadle, mówiąc: Do lutowania to dobre. Potem to stwierdził gwoździami, aby się nie ruszyło.

  • 15Wszystkie wędą wyciąga, zagarnia je niewodem swoim, i zgromadza je do sieci swoich; dlategoż się weseli i raduje.

  • 17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

  • 10Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.

  • Hi 41:31-32
    2 wersety
    66%

    31

    32

  • 8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

  • 31I będzie mocarz jako zgrzebia, a ten, który go uczynił, jako iskra; i zapalą się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił.

  • 26

  • 18Kształtu wszystkiego tego, co się płaza po ziemi, kształtu wszelkiej ryby, która jest w wodzie pod ziemią.

  • 65%

    8Jeden drugiego nie ściśnie, każdy drogą swoją pójdzie; a choć i na miecz upadną, nie będą zranieni.

  • 29A były spojone od spodku, także spojone były od wierzchu do jednegoż kolca; tak uczynił po obu stronach na dwu węgłach.

  • 10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 65%

    8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • Ps 139:5-6
    2 wersety
    65%

    5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

    6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

  • 8I będą dwoje jednem ciałem; a tak już nie są dwoje, ale jedno ciało.

  • 6Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 14Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

  • 14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

  • 9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

  • 16Szukajcież w księgach Pańskich, a czytajcie; ani jedno z tych nie uchybi, a jedno bez drugiego nie będzie; albowiem usta Pańskie to rozkazały, a duch jego sam zgromadzi je.

  • 3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,