Ksiega Przyslów 7:23

Polska Biblia Gdanska

I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Koh 9:12 : 12 Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.
  • Lb 25:8-9 : 8 A wszedłszy za onym mężem Izraelskim do namiotu, przebił oboje, męża Izraelskiego, i niewiastę przez żywot jej, i odwrócona była plaga od synów Izraelskich. 9 A było tych, co pomarli oną plagą, dwadzieścia i cztery tysiące.
  • Prz 1:17 : 17 Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:
  • Prz 9:18 : 18 Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    82%

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • Hi 18:7-10
    4 wersety
    74%

    7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

    8Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

    9Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.

    10Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

  • Hi 20:24-25
    2 wersety
    74%

    24Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

    25Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

  • 5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.

  • 12Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.

  • Prz 1:17-18
    2 wersety
    73%

    17Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

    18Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

  • 24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • 18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

  • 72%

    5Izali ptak wpadnie w sidło na ziemi, gdyby sidła nie było? Izali będzie podniesione sidło z ziemi, gdyby nic nie uwięzło?

  • 24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

  • 7Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest.

  • 26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • 23Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • Lm 3:12-13
    2 wersety
    71%

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

    13Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

  • 13Jeźli się nie nawróci, naostrzy miecz swój; łuk swój wyciągnął, i nagotował go.

  • 8Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.

  • 32Bo na koniec jako wąż ukąsi, a jako żmija uszczknie;

  • 8Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

  • 11Jako kuropatwa zgromadza jajka, ale ich nie wylęga: tak, kto zbiera bogactwa, a niesprawiedliwie, w połowie dni swoich opuści je, a na ostatek będzie głupim;

  • 5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.

  • 7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

  • 13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • 7A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

  • 9Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie jakoby uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej.

  • 23Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

  • 8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

  • 4Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,

  • 23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

  • 15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.

  • 19Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • 19Jako gdyby kto uciekał przede lwem, a zabieżał mu niedźwiedź; albo gdyby wszedł do domu, a podparł się ręką swą na ścianie, ukąsiłby go wąż.

  • 10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

  • 28

  • 18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

  • 15Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo.

  • 23Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.