Ksiega Psalmów 49:20

Polska Biblia Gdanska

Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 49:12 : 12 Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
  • Ps 73:18-19 : 18 Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie. 19 Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
  • Koh 3:18-19 : 18 Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu. 19 Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.
  • Est 7:10 : 10 I powieszono Hamana na onej szubienicy, którą był zgotował Mardocheuszowi. A tak uspokoił się gniew królewski.
  • Hi 4:21 : 21 Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
  • Est 5:11-14 : 11 I powiadał im Haman o sławie bogactw swoich, i o mnóstwie synów swych, i o wszystkiem, jako go uwielbił król, i jako go wywyższył nad innych książąt i sług królewskich. 12 Nadto rzekł Haman: Nawet nie wezwała Ester królowa z królem na ucztę, którą nagotowała, tylko mnie a jeszcze i na jutro jestem od niej z królem wezwany. 13 Ale mi to wszystko za nic, pokąd ja widzę Mardocheusza Żyda, siedzącego u bramy królewskiej. 14 I rzekła mu Zeres, żona jego, i wszyscy przyjaciele jego: Niech postawią szubienicę wysoką na pięćdziesiąt łokci, a rano mów do króla, aby powieszono Mardocheusza na niej, a idź z królem na ucztę z weselem. I upodobała się ta rada Hamanowi, i kazał postawić szubienicę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 49:9-14
    6 wersety
    86%

    9(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

    10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

    11Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

    12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

    13Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

    14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

  • 6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • Koh 3:18-21
    4 wersety
    72%

    18Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu.

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • 21Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

  • 8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    71%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.

  • 12Człowiek nierozumny nabywa rozumu, choć się jako źrebię leśnego osła rodzi człowiek.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    69%

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 22Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

  • 9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.

  • Hi 34:15-16
    2 wersety
    69%

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

    16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 2Zaistem jest głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam.

  • 16Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.

  • 12Ale ci, jako bydło bezrozumne, które za przyrodzeniem idzie, sprawione na ułowienie i skazę, bluźniąc to, czego nie wiedzą, w tej skazie swojej zaginą.

  • 11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

  • 7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • Prz 12:9-10
    2 wersety
    67%

    9Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.

    10Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

  • 24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

  • 12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.

  • 13Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

  • 6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • 5Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją wszystko.

  • 29O by mądrymi byli! wyrozumieliby to, i oglądaliby się na ostatnie rzeczy swoje.

  • 23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

  • 8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

  • 21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.

  • 9Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.

  • 20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • 4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?