Ksiega Psalmów 72:13
Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
15Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
4Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy.
14Od zdrady i gwałtu wybawi duszę ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
3Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierotce;utrapionego i niedostatecznego usprawiedliwiajcie.
4Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.
31Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.
13Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
10Tedy wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeń, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego.
15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego,a tego,który był serca utrapionego, chciał zamordować.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
12Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
6Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
5Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?
17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
23Albowiem Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
21Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.
12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.
22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.
2Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości.
9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
17Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
1Modlitwa Dawidowa. Nakłoń, Panie! ucha twego, a wysłuchaj mię; bomci nędzny i ubogi.
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
6Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
22Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni; Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
30Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
5Ale niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a którzy miłują zbawienie twoje, niech mówią zawżdy: Uwielbiony bądź, Boże nasz! Jamci nędzny i ubogi; o Boże! pospiesz się ku mnie; tyś jest pomocą moją, i wybawicielem moim! Panie! nie omieszkujże.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?
17Ale niech się rozradują i rozweselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, i miłują zbawienie twoje; niech mówią zawżdy: Niechaj będzie Pan uwielbiony. Jamci wprawdzie ubogi i nędzny; aleć Pan myśli o mnie. Tyś jest pomocnikiem moim i wybawicielem moim; Boże mój! nie omieszkujże.
7Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
11Boć się nie przebierze ubogich w ziemi waszej; dla tegoć rozkazuję, mówiąc: abyś szczodrze otwierał rękę twą bratu twemu, i nędznemu twemu, i ubogiemu twemu w ziemi twojej.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.