Ksiega Przyslów 26:16
Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
13Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
14Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
13Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
26Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
19Mądrość umacnia mądrego więcej, niżeli dziesięć książąt, którzy są w mieście.
4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
24Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
30Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
16Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, aczkolwiek mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.