Ksiega Hioba 7:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

wtedy przez sny mnie trwożysz i straszysz mnie widziadłami.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dn 2:1 : 1 Drugiego roku królowania Nabukadnecara, Nabukadnecar miał sen, więc strwożył się jego duch, a sen mu się przerwał.
  • Mt 27:19 : 19 A gdy on siedział na trybunie, wysłała do niego jego żona, mówiąc: Nie miej żadnej sprawy z tym sprawiedliwym; bo przez niego, wiele dzisiaj wycierpiałam we śnie.
  • Rdz 40:5-7 : 5 A obu im śnił się sen jednej nocy, podczaszemu i piekarzowi króla Micraimu, którzy byli osadzeni w więzieniu; każdemu swój sen, każdemu sen innego znaczenia. 6 Zaś z rana przyszedł do nich Josef oraz ich ujrzał, a oto byli zasępieni. 7 Zatem zapytał się dworzan faraona, co byli z nim pod strażą w domu jego pana, mówiąc: Czemu wasze oblicza są dzisiaj tak ponure?
  • Rdz 41:8 : 8 Zaś kiedy było rano, jego duch się zaniepokoił; zatem posłał i zwołał wszystkich wróżbitów Micraimu oraz wszystkich jego mędrców; i faraon opowiedział im swoje sny, lecz nie było nikogo, kto by je wytłumaczył faraonowi.
  • Sdz 7:13-14 : 13 Zatem kiedy przybył Gideon, oto ktoś opowiadał sen swojemu towarzyszowi, mówiąc: Oto śnił mi się sen; zdawało mi się, że bochen jęczmiennego chleba toczył się ku obozowi Midjanitów, przytoczył się aż do namiotów i uderzył w nie tak, że upadły; przewrócił je do góry i namioty runęły. 14 A jego towarzysz odpowiedział, mówiąc: To nic innego, tylko miecz Gideona, syna Joasza, israelskiego męża. Bóg poddał w jego moc Midjanitów, wraz z całym obozem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:13-15
    3 wersety
    77%

    13W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,

    14ogarnął mnie lęk i drżenie, zadygotały wszystkie moje członki.

    15Przede mną wionęło tchnienie, więc włosy najeżyły się na mym ciele.

  • Hi 7:12-13
    2 wersety
    77%

    12Czyż ja jestem morzem, albo potworem, że obsadziłeś mnie strażą?

    13Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –

  • 15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

  • 75%

    5miałem sen, który mnie przestraszył. Zatrwożyły mnie myśli, które miałem na moim łożu i widzenia, które zobaczyłem.

  • 15We śnie, w widzeniu nocnym, kiedy twardy sen ludzi opada i drzemią na swoim łożu,

  • 7Gdy zobaczysz w jakiejś krainie zgnębienie ubogiego, pogwałcenie prawa i sprawiedliwości niech cię ta rzecz nie dziwi; gdyż jest wyższy urzędnik nad wysokim ten, który czyha, i inni wysocy nad nimi.

  • 4Odurzone jest moje serce oraz przeraża mnie strach; wieczór mojej rozkoszy zamieniono mi w grozę.

  • Hi 23:15-16
    2 wersety
    73%

    15Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.

    16Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku;Wszechmocny mnie przeraził.

  • 21Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.

  • Ps 55:4-5
    2 wersety
    73%

    4Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.

    5W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

  • 6Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.

  • Hi 22:10-11
    2 wersety
    72%

    10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 34Niech odejmie ode mnie swój bat i niech mnie nie trwoży Jego groza.

  • 20Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz - pogardzisz ich postacią.

  • 7Zatem nie powinna cię trwożyć jakaś obawa przede mną, a me brzemię zbytnio cię nie przytłoczy.

  • 4Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

  • 7Od Twojej grozy, Panie Jakóba, zdrętwieli - jeździec i koń.

  • Hi 7:3-4
    2 wersety
    70%

    3Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

  • 4Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.

  • 70%

    5A obecnie, ponieważ to spadło na ciebie – rozpaczasz; ponieważ ciebie dotknęło – ogarnia cię trwoga.

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 1Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.

  • 69%

    3A król do nich powiedział: Miałem sen, lecz strwożył się mój duch; tak, że nie wiem, co mi się śniło.

  • 15Zatem we mnie, Danielu, zatrwożył się mój duch pośród ciała i przestraszyły mnie widzenia, które zobaczyłem.

  • 15Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

  • Pwt 28:66-67
    2 wersety
    69%

    66A twoje życie będzie zawieszone przed tobą; będziesz w strachu dniem i nocą, i nie będziesz pewien twego życia.

    67Z rana powiesz: Gdyby już nastał wieczór; a wieczorem powiesz: Gdyby już nastał poranek – z powodu trwogi twojego serca, która cię ogarnie, oraz z powodu widoku twoich oczu, jaki zobaczysz.

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

  • 13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

  • 11Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?

  • 16Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.

  • 25Bo czego strasznego się lękałem – to mnie spotkało, a czego się obawiałem – to mnie przypadło.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 7Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem?

  • 22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

  • Prz 3:24-25
    2 wersety
    68%

    24Gdy się położysz – nie zaznasz trwogi; a gdy odpoczniesz – słodkim będzie twój sen.

    25Nie powinieneś się obawiać nagłego strachu, ani grozy, gdy przypadnie na niegodziwych.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 11Ale przed kim się wystraszyłaś i zatrwożyłaś, tak, że zaczęłaś kłamać? Przecież o Mnie nie pamiętałaś, ani tego nie wzięłaś sobie do serca – bo Ja milczę i to od dawna; nie Mnie się obawiałaś!

  • 17Nie stań się moim strachem! Ty jesteś moją obroną w dniu niedoli.

  • 120Z obawy przed Tobą drętwieje moja cielesna natura oraz lękam się Twych wyroków.

  • 21Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.

  • 17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.