Ksiega Hioba 41:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jego serce stężałe jest jak głaz, tak stężałe jak spodni kamień młyński.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:17-18
    2 wersety
    89%

    17Przed jego szarżą truchleją najdzielniejsi, a kiedy orze fale tracą ducha.

    18Jeśli go ktoś zaczepi – ani oręż się nie ostoi, ani lanca, dzida, czy harpun.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    83%

    14Na jego szyi zamieszkuje siła, a przed jego obliczem skacze trwoga.

    15Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.

  • Hi 41:23-24
    2 wersety
    74%

    23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

    24Za nim lśni jego ślad, jakby toń miała siwiznę.

  • Koh 4:10-12
    3 wersety
    70%

    10Gdyż jeśli jeden z nich upadnie drugi podźwignie swojego towarzysza. Ale biada samotnemu, gdyby upadł, bo nie ma drugiego, który by go podźwignął.

    11Tak też, kiedy dwóch leży razem jest im ciepło; ale jak się rozgrzeje jeden?

    12I jeśli ktoś napadnie jednego to we dwóch stawią mu opór; zaś potrójny sznur nie tak łatwo się zerwie.

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 68%

    9to każde ich skrzydło stykało się z sąsiednim. Kiedy się posuwały – nie odwracały się; każda posuwała się w kierunku swego oblicza.

  • 23A pod sklepieniem, prosto, jedno ku drugiemu, rozpościerały się ich skrzydła; nadto każda z nich miała po dwa, które je zakrywały – dwa zakrywały im ich ciała.

  • Hi 41:6-7
    2 wersety
    67%

    6Zwrotnice jego pyska – któż je otworzył? Postrachem są koliska jego zębów.

    7Wspaniałe są łuski jego kolczugi, zwartej jakby pieczęcią z krzemienia.

  • 30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • Hi 41:1-2
    2 wersety
    67%

    1Jakże mylną by była twa nadzieja, bo już na jego widok byłbyś się zwalił.

    2Nie ma takiego śmiałka, który by go pobudził. Zatem kim jest ten, co chciałby się stawić przed Moim obliczem?

  • Ps 104:25-26
    2 wersety
    67%

    25To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.

    26Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.

  • 17Potem złóż je jeden w kierunku drugiego w jeden pręt, by w twej ręce utworzyły całość.

  • Hi 40:17-18
    2 wersety
    67%

    17Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.

    18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.

  • Iz 41:6-7
    2 wersety
    66%

    6Jeden chce wspomóc drugiego i woła do swego brata: Nabierz otuchy!

    7Kowal zachęca złotnika, a ten, co gładzi młotkiem – tego, co kuje na kowadle oraz powiada o spojeniu: Ono dobre; po czym przytwierdza je gwoździami, aby się nie ruszało.

  • 15Bo on wszystkich wyciąga wędką, zagarnia ich swym niewodem, zbiera ich do swej sieci; i dlatego się cieszy, raduje.

  • 17mają uszy a nie słyszą i nie mają tchnienia w swych ustach.

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • 10Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.

  • 8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 31Potężny stanie się paździerzem, a jego dzieła iskrą; obydwa razem spłoną oraz nikt nie ugasi.

  • 26Lekceważy wszystko, co wysokie; on jest królem wszystkich dzikich zwierząt.

  • 18w postaci czegokolwiek, pełzającego po ziemi, czy w postaci jakiejkolwiek ryby, która jest w wodach, poniżej ziemi.

  • 65%

    8Jeden nie tłoczy się z drugim, bo każdy idzie swoją drogą; rzucają się naprzód nawet przez włócznie, a się nie łamią.

  • 29A były spojone od spodu oraz w jednej obręczy łączyły się razem z wierzchu; tak zrobił z obydwoma, na obu narożnikach.

  • 10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

  • 65%

    8Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

  • Ps 139:5-6
    2 wersety
    65%

    5Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń.

    6Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.

  • 8i będą dwoje dla jednego ciała wewnętrznego. Tak, że już nie są dwoje, ale jedno ciało wewnętrzne.

  • 6Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

  • 17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

  • 14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • 14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

  • 9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.

  • 16Badajcie ten Zwój WIEKUISTEGO i czytajcie; gdyż ani jedno z nich nie chybi, ani jedno nie odczuje braku drugiego; bo to są Jego usta, które to rozkazały i Jego Duch, który je zgromadzi.

  • 3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy przekazuje wieść.